Эй, рахат та бер авылда
Булу ике аби.
Беренчесе орынса эгар,
Икенчесе иркали.
Тэмпе балеш пешерсалэр.
Мине чакырып сыйлыйлар.
«Ничале алдын, улым?»- дит
Халларемне сорыйлар.
Булок- кучтаначларен до
Алар мина жоломи.
Кесэлор гел тулын тора,
Бушарга да олгерми.
«Рахатнен михнатс бар»- дип,
Белми эйтмогон халык.
Яла кайтым дии эйтсом до,
Китом авылдан арыт!.
Ике аби
Зинотжанов Энвар Марат улы
Банта берсена бульшам,
Аннан икенчесена…
Алар икау, мин бит берау;
Житсен тик кочем ген…
«Рахмот, улым, булышчым!»-дип,
Аркамиан берсе соя.
Коч биро икенчесе до,
«Эфарин, улым!»- дия.
Арам диен мин зарланмыйм,
Бары шулай таяртам.
Шопарда ял итом до азрак,
Авылга «ялга» кайтам.
Ял саен авылга кайтам.
Эбиларемне бик яратам !!!
