Принято заявок
2558

X Международная независимая литературная Премия «Глаголица»

Сабирова Алина Ивановна
Возраст: 18 лет
Дата рождения: 18.10.2005
Место учебы: МБОУ "ЗСОШ№6"
Страна: Россия
Регион: Татарстан
Район: Заинский
Город: Заинск
Художественные переводы
Категория от 14 до 17 лет
Грусть(насер)

Гадел Кутуй «Сагыну» нәсере
Мин чит илдә матур гөлләр, хуш исле чәчәкләр исним. Ләкин күпме генә иснәмим, барыбер һава җитми, сулыш кысыла. Гүя үз илемнең энҗе чәчәкләре түгел, аның әреме дә бүген миңа шифа булыр иде.
Сагындым, бик сагындым сине, туган ил!
Мин шаулап аккан елгалардан, тирән коелардан алып сап-салкын су эчәм. Әмма күпме эчсәм дә, сусавымны баса алмам. Мин үз илемнең борынгы Иделен, тын Донын, якты Арагвасын, шигьри Дим буйларын сагынам. Гүя бу мөкатдәс елгаларның суларын түгел, хәтфә болынлыктагы чишмәләре-безнең бер йотым суын да бүген мин ширбәт итеп эчәр идем.
Сагындым, бик сагындым сине, туган ил!
Мин горур атлыйм. Чөнки мин чит илдә әсир булып түгел, җиңүче булып йөрим. Миңа һәр йортның капкасы, һәр өйнең ишеге ачык. Ләкин берсенә дә керәсем килми минем. Мин ата-баба корган илемдәге изге йорт турында уйлыйм һәм, шунда тизрәк кайтып керер өчен, Берлинга ашыгам. Берлинга мин, илем белән аерылу кайгысын моннан соң һичкайчан татымас өчен, чиксез ачу белән барам. Ачуым шулкадәр көчле, сагынуым шундый татлы ки, мин түзмим, җырлап җибәрәм.
Иле ямсез, суы тәмсез,
Өйгә кайтасым килә!—
дип җырлыйм мин.
Без мәйданга керәбез. Поляк яшьләре, безне котлап, үзләренең иң матур җырларын җырлыйлар. Әмма минем күңел еракта. Мин үзебезнең Кызыл мәйданыбызны сагынам һәм туган илдән килгән хатларны укыйм. Дусларым, кардәшләрем миннән, сагынасыңмы, дип сорыйлар. Минем бугазыма төен тыгыла. Мин төенне йота-йота җавап язам:
Телеграмм баганасы — олы юлга маяк ул,
Сагынасыңмы дип сорыйсыз — сагынмаган кая ул!
Сагындым, бик сагындым сине, туган ил!
Сине сагынган саен, миндә көч-дәрт арта, рухым канатлана. Чит илдә йөреп мин ачык аңладым: …кеше өчен үз иленнән дә изгерәк, үз иленнән дә кадерлерәк, үз иленнән дә гүзәлрәк ил дөньяда юк ул.
Сагынган саен сагынасы килә. Сагынуым шундый көчле булганга, кайтуым да ышанычлы. Кайтыр булмасам, бу кадәр сагынмас идем.
Сагындым, бик сагындым сине, изге туган ил!

Перевод. Гадел Кутуй “Грусть” (насер)
Я за границей вдыхаю аромат красивых, душистых цветов. Но сколько бы не вдыхал, все равно не хватает воздуха, дыхание перехватывает. Словно не толко ландыши своей страны, но и полынь был бы для меня целебным.
Соскучился, соскучился по тебе, родная страна!
Я пью холодную воду из шумных рек, глубоких колодцев. Но сколько бы я не пил, не могу утолить жажду. Я скучаю по древней Волге своей страны, по тихому Дону, светлой Арагвы, поэтичным берегам Дима. Словно не вод святых рек, родники бархатных луг, но даже один глоток воды сегодня я выпил бы как шербет.
Соскучился, соскучился по тебе, родная страна!
Я гордо шагаю. Потому что я хожу победителем, а не пленным за границей. Ворота, двери в каждом доме открыты. Но не хочу войти. Я думаю о священном доме на родине и спешу в Берлин, чтобы поскорее вернуться туда. В Берлин я иду с бесконечным гневом, чтобы после этого никогда не испытать горечь расставания со страной. Гнев мой настолько силен, что скучаю так сладко, что я не терплю и пою:
-Страна без вкуса и воды,
Хочу вернуться домой!
Мы входим в площадь. Польская молодежь поздравляет нас и поет свои самые красивые песни. Но моя душа далека. Я скучаю по нашей Красной площади и читаю письма родной страны. Друзья, родные спрашивают, скучаешь ли ты. У меня в горле ком встревает. Я пишу ответ, глотая ком:
Столб телеграммы-маяк на большой дороге,
Вы спрашиваете, скучаю ли я?
Соскучился, соскучился по тебе, родная страна!
По мере того как я скучаю по тебе, у меня растет сила, окрыляется моя душа. За границей я ясно понял, что нет в мире для человека святее, дороже, краше своей страны.
Я скучаю все больше и больше. Я так сильно скучаю, что вовращение кажется надежным. Если бы я не вернулся, я бы не стал так скучать.
Соскучился, соскучился по тебе, родная страна!